Net geen catfight.

Catfights

Naar de bioscoop. Pro-actief als we soms toch eens zijn bestellen we onze tickets via de virtuele weg. Je reserveert niet alleen je ticket maar ook een specifieke plek in de ruimte waar de film getoond wordt. Wat een luxe! Toch?

Op één voorwaarde: dat iedereen de toewijzing op zijn ticket respecteert. En daar blijkt het schoentje nogal eens venijnig te knellen, zo leert ons de praktijk.

Vorige week bijvoorbeeld. The Wolf of Wall Street. Blij dat we dankzij onze voorzienigheid nog redelijk goede plaatsen bemachtigd hadden komen we dankzij de drukte een ietsiepietsie te laat in de zaal aan. Dan zou je toch denken ‘Relax, de zetels zijn toegewezen en wachten geduldig op je’. Mis poes.

In het donker slagen we erin om zonder benenbrekerij rij 6 te bereiken. Oef. Nu nog de juiste zetels, nummers 17 en 18 helemaal op de hoek aan het gangpad.. die blijkbaar al ingenomen waren door een madam en meneer.

“Excuseer, u heeft zich blijkbaar vergist, deze zetels staan op ònze tickets vermeld.”
Het antwoord wordt gevormd door twee ijzige blikken en een ostentatief stilzwijgen.
“Meneer, mevrouw, u zit op onze plaatsen.” probeer ik nog eens.
Nu zie ik roodbestifte lippen in actie komen: “Te laat, de film is al begonnen, pech gehad, pak maar die vrije plekken voor ons, had ge hier maar vroeger moeten zijn!” Een in het nauw gedreven adder sist vriendelijker.

Wablief?? Ik geloof mijn oren niet! Waar haalt dat mens het lef vandaan? Dé frànke tic! Stomverbaasd weet ik niet direct waar ik mijn volgende adem moet halen en spontaan uit het niets ontstaat er stoom tussen mijn twee oren. -anders zou ik natuurlijk niet op franke tic komen, niewaar? -

Mr. Cute die kost wat kost een catfight scène in het donker wil vermijden pakt me bij mijn arm, duwt me richting de twee vrije zetels en fluistert een “Laat het nu maar, zet je, we gaan gewoon lekker van de film genieten” met als resultaat nog meer stoom maar..
tot zijn grote opluchting heeft de film me meteen in zijn macht en is het akkefietje, samen met de stoom tussen mijn oren, met de noorderzon verdwenen.

En dan hebben we gisteren. The Hobbit. Weer met de reservatiecode onze tickets uit de machine gehaald, deze keer ruim op tijd! In rij 10 staan zetels 8, 9 en 10 op ons te wachten. Euh, neen, enkel zetel 8. You are kiddin’ me?

Ik mag dus de zin van vorige week herhalen, zijnde:  “Excuseer, u heeft zich blijkbaar vergist, deze zetels staan op onze tickets vermeld” en weer doen er twee gezichten alsof hun neus bloedt.
“Hallo? Jullie zitten op onze plekken! Vorige week hadden we het ook al vlaggen, sorry, zoek uw eigen plekken op aub.”
“Er is toch plek genoeg?”
Ik doe alle moeite om het deksel op mijn opnieuw stomende hogedrukketel te houden en verroer geen vin.
“Zodat wij zo dadelijk mogen verhuizen omdat die zogezegde vrije plaatsen door anderen gereserveerd zijn zeker,” hoor ik Mr. Cute, “Neen, sorry, daar doen we niet aan mee.”
Zuchtend nemen ze alle tijd van de wereld om hun eigen stoelen op te zoeken, één rij lager.

Exact 5′ later. Ander koppeltje zoekt hun zetels op die ook al bezet bleken. Mevrouw staat ook op haar stilettostrepen. Blijken twee in het ijle starende heren in het midden in de rij de regeling aan hun laars gelapt te hebben waardoor drie jongedames (om boel te vermijden) maar braaf gewoon naast de heren zijn gaan zitten, juist ja, op de gereserveerde plek van het koppel. De boodschap ‘Ophoepelen’ in iets deftiger bewoording wordt uiteindelijk met enige tegenzin gerespecteerd.

Ik snap het niet, echt niet. Iemand die het mij kan uitleggen?

Weet je, mochten ze nu reageren met een ondeugend “We konden het maar proberen hé” dan zou ik er nog mee kunnen lachen en antwoorden “Idd, een nee heb je een ja kun je krijgen, dat is gokken, maar spijtig genoeg is het antwoord Nee, getuige deze bioscoopkaartjes.” En het onderwerp zou van de baan zijn. Maar op die manier? Komaan!

P.S. Echt, WAUW, naar mijn bescheiden mening heeft Di Capri hier de acteerprestatie van zijn leven neergezet, als die hier geen Oscar mee binnen haalt weet ik het ook niet meer. Martin Scorsese, the Master, did it again! Ik heb me een breuk gelachen.. Een eerste klas klootzak die je nog sympathiek gaat vinden ook, schande!!! Maar om te smullen. Net zoals in Silence of the Lambs destijds.

10 Responses to “Net geen catfight.”

Read below or add a comment...

  1. Suzy says:

    Er circuleert een filmpje waarop alle F*cks van de The Wolf of Wall Street achter elkaar gemonteerd staan. De moeite. :-)
    ww.fastcocreate.com/3024847/this-supercut-of-every-f-bomb-in-the-wolf-of-wall-street-is-oddly-hypnotic
    (De betere kwaliteit is al geblokkeerd door Paramount, en ik begrijp waarom: op iets meer dan 4 minuten krijg je de hele draad van het verhaal mee. Snel zijn is dus de boodschap.)

    Maar wat vreselijk asociaal zeg, met die gereserveerde stoelen. Ook al meegemaakt, maar dan gingen ze wel braaf ergens anders zitten. In welke zaal was dat?

    • Diedelie says:

      Awel, net zoals de film naar mijn gevoel maar anderhalf uur duurde ipv de officiële 180 minuten zijn de 506 fucks me ook niet expliciet opgevallen. Na de 264ste hoor je het al niet meer. ;)
      Geloof me, de film is zoveel meer dan de fucks, hahaha. De humor zit hem in andere aspecten.
      Wat de zaal betreft: Utopolis in Turnhout, eerst zaal 2 dan zaal 4.

  2. Nachtbraker says:

    Ik heb dit eerlijk gezegd nog nooit meegemaakt, maar het verwondert me niet echt. Respect is tegenwoordig ver te zoeken. Ik reserveer mijn tickets altijd digitaal, maar ben meestal ook vrij vroeg in de zaal. Ok, ik moet dan al die onnozele reclame uitzien, maar dan zit ik tenminste al op mijn gemak en moet ik niet in het halfdonker naar mijn plaats lopen zoeken…

    • Diedelie says:

      Meestal lukt het ons wel om tegen de voorlaatste reclame in onze zetel te zitten. ;)
      En blij voor jou dat je nog niet hebt hoeven te stomen in de cinema. :D

  3. Brubeck says:

    Zowel Utopolis Turnhout als Kinepolis werken inderdaad enkel nog maar met zetelnummering en reservatie. Ik vind het beter zo, zeker omdat ik, als Mr B, een Mrs. B bij me heb die desnoods “het kot” afbreekt als er snoodaards onze duurbetaalde plaatsen zouden innemen. Ik denk zelfs dat ze de film zou laten stopzetten, tijdelijk :-) het sterke geslacht hé..

  4. Evita says:

    Wij hebben het voorgehad in het sportpaleis (we waren ook iets te laat) bij de Grote Sinterklaas Show. Als ik zoveel betaal, wil ik op de door mij gereserveerde stoel terechtkomen. De dame en haar 2 kinderen zijn uiteindelijk wel verhuisd (ha ja, wij hadden de rechtmatige tickets), maar ‘t was niet met de volle goesting.

    • Diedelie says:

      Welkom Evita! ;)
      Ja, ik snap het echt niet, ik zou me doodschamen moesten ze me betrappen en me driedubbel draaien met verontschuldigingen… er kon iedere x nog geen ‘snelle’ sorry vanaf, tssss..

  5. Wel ik moet zeggen, wij hebben dat nog niet voorgehad,….eerlijkheid gebied me om hier te vertellen dat ik per ongeluk op de verkeerde stoelen was gaan zitten en het andere koppel deed niet moeilijk en ging op onze stoelen zitten nadat ik mij geëxcuseerd had,…maar zo moeilijk kan het toch niet zijn hé om de regels te respecteren,..

    • Diedelie says:

      Missen is menselijk, maar dan is er een heel andere (lichaams)taal ipv dat halstarrig zwijgen en een uitdagende blik, niet? ;)

Een reactie? Fijn!

*