Koetjes en kalfjes.

Hoewel de tuin nog volledig in geheimzinnige nevels verborgen ligt laten Mss. Ayla en ik het niet aan ons hart komen en trekken we richting bos voor een stevige ochtendwandeling. Blondie weet dat ze op straat aan de lis moet, maar eens op het landweggetje mag de riem los, lonkt de algehele vrijheid en is het snuffelen en snuiven geblazen als een fanatieke stofzuiger die van geen ophouden weet. Die neus zou onderhande toch al wat slijtagesporen moeten vertonen! Niet dus. Een wonder der natuur.

Voor we echt in het bos zijn passeren eerst verschillende weides en maisvelden de revue. Stuk voor stuk uitermate interessante toestanden. De eerste wei is de veilige thuishaven van een prachtig renpaard dat steeds heel nieuwsgierig een aai over het koppeke komt innen. Als dat bij elke voorbijganger lukt wordt er nogal wat afgeaaid want zo goed als elk hondenbaasje in de coté passeert hier op weg naar het bos. Altijd leuk om te zien hoe Ayla dan spontaan een mini jaloezieaanvalletje krijgt want Madame is gewend dat zij de knuffels krijgt. Toch is er ook een bepaalde vorm van ontzag. Ze vraagt zich duidelijk af hoe de ruin erin geslaagd is om zo groot te worden. Jij bent groot en ik ben klein en dat is niet eerlijk..

Koetjesenpaard1

Paard en Ayla

Koetjesenpaard12

Maar dan is het tijd voor de volgende wei. De koetjes en de kalfjes. Iets kleiner, maar zoveel dikker. Ook beter veilig uit de buurt blijven.

Koetje en paard

Twee koetjes en twee al iets grotere kalfjes. In geen tijd komt een moedertje al snuivend aandraven. De boodschap is duidelijk: Laat de kleintjes met rust! Kijken mag, aankomen niet!

Meestal staan ze te diep in de wei om leuke foto’s te kunnen trekken maar vandaag heb ik chance. Ayla moet zich maar even in de onmiddellijke omgeving bezig houden. Ze heeft geen twee woorden nodig en ik zie nog net een kwispelende staart in de mais verdwijnen. Mama Koe blijft argwanend de boel in de gaten houden.

Mama Koe

En hier dan de schatjes. Verbaasd ontdek ik die witte wimpers. Had geen idee dat dat bestond. Ben dan ook niet op een boerderij grootgebracht. Eén kalfje wil wel eens nader kennismaken met dat springerig geval. Ayla begrijpt direct de boodschap maar blijft netjes met haar poten vòòr de prikkeldraad. De grens wordt gerespecteerd want mama Koe briest een duidelijke waarschuwing. Blond meets blond.

Zen koe

Kalf

Witte wimpers

Ayla en kalfje

Het zwartwitte kalfje zit erbij, kijkt ernaar en denkt het zijne ervan. Duidelijk de meer introverte versie.

Het andere kalfje.

Ayla vindt het nu wel welletjes en begint te kermen, we gingen naar het bos remember! Even later zwaaien de moedertjes ons na. (Nee, ik heb niet aan de wiet gezeten, soms slaat gewoon mijn fantasie op hol, magda? Het effect van Moeder Natuur.)
Koetjes

Een reactie? Fijn!

*