Groene winter in de serre.

Wat voorafging ergens in november jl.

Met de kruiwagen legen we de tweede aanhangwagen vol paardenmest. Alles moet naar het achterste hoekje in de hof gedeporteerd in afwachting dat de uitbreidingswerken van de moestuin klaar zijn. Na het zoveelste sprintje gunt de Va zich een momentje rust en terwijl zijn armen een steunpunt vinden op de steel van de riek zie ik hem turen naar de serre. Er is iets waar hij het fijne wil weten dus richt hij zich naar zijn scheundochter die net met een volaromatische kruiwagen passeert.

“Komt er ook paardenmest in de serre?” wil hij weten.
“Euh, dat zal niet gaan want ik heb er vanalles gezaaid.”
Heeft hij dat nu goed gehoord?

Als doorwinterde senior moestuinier vindt hij dat hij me toch op een klein maar belangrijk en blijkbaar aan mijn aandacht ontsnapt element hoort te wijzen. De lieve man wilt mijn ahuum, jeugdig enthousiasme natuurlijk voor teleurstellingen behoeden en denkt zorgvuldig na hoe hij me tactvol op deze kleine vergetelheid kan wijzen zonder mijn enthousiasme naar de eeuwige moestuinvelden te jagen. Een beetje voorzichtigheid kan geen kwaad.
“Ben je niet bang dat in de winter alles zal bevriezen, en als de menselijke weerspecialisten gelijk krijgen wordt het een verdomd harde winter. Allez, ik geef toe, ik vind het ook pretentieuze prietpraat, maar winter is winter hé, en vriezen zal het doen. Al dat werk is dan voor niets geweest, zonde.”

Nu gaat scheundochter op zoek naar een gepast tactvol antwoord want het laatste wat ze wil is hem met een ge-kent-er-niks-van-gevoel opzadelen.

“Ik heb nochtans gelezen dat rucola wel tegen wat kan, zeker in een serre, en de saladini en snijsla ook,” voorzichtig wijzend naar de nu nog kale grond aan de rechterzijde van de serre, “en de veldsla zou ook nogal een sterk beestje zijn en ik dacht zo Laat het me maar eens proberen, je weet maar nooit, laat ons het een experimentje noemen. Het is toch een gokje waard, dacht ik zo. De grond in de serre kan al moeilijk uitgeput zijn, er is nog maar één zomer mee gewerkt, toch?” Ze hoopt dat hij haar haar gokje zal gunnen.

Zijn bezorgde diepe frons in zijn voorhoofd smelt langzaam weg om plaats te maken voor een gemoedelijke welwillendheid en om die te bevestigen laat hij me met een grijns weten dat het mijn serre is en dat ik mag gokken zoveel als ik wil, hij is nu al benieuwd naar de uitslag.

Ondertussen zijn we een paar maandjes verder. De moestuin is klaar om een solide paardenmestbeurt te krijgen. De Va helpt mee. “Veuls te zwaar werk voor vrouwen, das mannenarbeid.” Ik laat het me met plezier welgevallen, de Valse Christusdoorn – JezusMaria, welke oelewapper heeft die naam verzonnen? – op het terras moet toch hoognodig gesnoeid. En avant!

Tijdens een pauze loods ik Va de serre in, tijd voor een inventaris. Hij knikt goedkeurend naar al dat groen. Heeft zijn zoon’s madam toch weer eens superchance dat het al die tijd zo zacht is gebleven! Net dezelfde chance toen ze haar serre pas half mei plaatste en er toch nog in slaagde om een mega-oogst binnen te halen. De man proeft gewillig van de peperige landkers en de zachte postelein en besluit het komende seizoen ook de postelein te verwelkomen in zijn moestuin.

“Heb je plek voorzien voor de bloemkool en zo binnenkort? Half februari is het al zover hoor.” vraagt hij nieuwsgierig.
“Va, als het echt moet is de serre in één week leeggegeten, do not worry!” grijns ik hem toe.
“Das ook waar, kom, ik ga wat verder werken.”

En twee tevreden mensen gaan terug aan de slag, hij al schuppend en ik ergens hoog op de ladder met mijn secateur.

PS: Dikke merci Va voor al de hulp, ge zijt ne krak en dat op uwe leeftijd, chapeau!

Een blik van aan de deur:

Serre

Het gamma:

Koreander

Kervel

Landkers

Snijsla

Saladini

Spinazie

Knolselder

Veldsla

Winterpostelein

 

Buiten komt er al heel wat piepen:

Knoflook

Krokus1

Krokus

Sneeuwklokje

Voila, het slachtoffer van mijn secateur:

ValseChristusdoorn

Het gaat vooruit, het gaat verbazend goed vooruit!

3 Responses to “Groene winter in de serre.”

Read below or add a comment...

  1. Mr. Cute says:

    Amai, weeral goed bezig geweest zou ik zeggen! Tijd voor een lekker vers slaatje dit weekend.

  2. Brubeck says:

    Pff, als ik dit lees bekruipt me weer een schuldgevoel dat ik mijn serre echt wel laat verloederen. Maar ik ga gebruik maken van de info hier om er verandering in te brengen :-)

Een reactie? Fijn!

*