Flater van de week?

Flater van de week?

Kort na de middag verifieer ik even het kippenhok. Gewoonlijk hebben de dames ons tegen dan al verblijd met een  paar (1,2, 3 of 4? ‘t schommelt nogal) kakelverse eitjes. Verifiëren wil zeggen: het dak van hun villa even omhoog tillen aan één zijde. Ah nee, Antionette zat volop in het bevallingsproces. Onverstoorbaar. Zachtjes liet ik het dak weer naar beneden. Ik zou later wel de eitjes komen rapen.

Een uurtje later dacht ik dat het wel tijd was om de eitjes in ontvangst te gaan nemen. Huh? Ons Antoinette zat er nog even onverstoorbaar, haar ranke lijf zo breed mogelijk uitgesmeerd over de bodem. Onbeweeglijk. Ze gunde me geen blik waardig. En dat terwijl de rest van de familie zwierig graantjes pikkend van het buitenleven genoot. Het bleek wel een hele zware bevalling vandaag. Dan krijg je toch spontaan medelijden met het moedertje.. Dak weer omlaag.

Ok. Dan maar ons effe wat amuseren in de tuin.

Wablief? Mr. Cute moest en zou foto’s trekken. Van mij. Ayla moest en zou mee doen. Met mij. Elk zijn goesting. Gelukkig was ik in een goede bui want normalerweise ben ik wat ze noemen ‘cameraschuw’. Mijn plek/comfortzone is achter de camera, niet ervoor. Maar stillekes aan begint het wat te beteren. Ik word al niet meer panisch van het gedacht alleen al. Goed hé? Aan dit tempo zal ik pas tegen mijn 90ste een overenthousiast kiekjesmodel zijn. Een kiek zeker, model daarentegen? Mmm..

Maar dan komt Ayla met hare propeller haar kwispelende staart aangestormd en is het ijs gelijk gebroken.

Na de uitgebreide fotoshoot keer ik terug naar het kippenpaleis. Dak omhoog. Maar begot, het kan toch niet waar zijn, ons Antoinette zit er nog altijd gevloerd bij. Is het tijd om me ongerust te maken? Nu ik haar eens wat van dichterbij bestudeer lijkt het me of haar kam iets slapper hangt dan anders. Kijkt ze ook niet wat doffer? Hier is toch iets niet goed?

Heeft ze te weinig gedronken? Is ze te slappekes? Ik besluit om achter een glaasje water te gaan in de keuken. Terug bij Antoinetteke breng ik het glas bij haar snavel zodat ze zich wat kan laven. Draait ze toch in slow motion haar kop om!?! Ik probeer nog eens. Nu gaat haar koppeke de andere richting uit. Ze wil niet! Dat is toch echt niet goed, niet? Is ze dan zo uitgeput? Resoluut breng ik het glas zo dicht dat haar snaveltje een beetje in het water komt. Nog resoluter gooit ze haar koppeke in haar nek, springt recht, vlucht het hok uit en begint collèrig graantjes te pikken. Wablief?? Is die zo fit?? Helemaal niet ziek zo te zien! En ja, daar liggen drie eitjes te blinken. Ik gris ze uit het stro en koers naar de keuken om Mr. Cute het verhaal te doen.

En die.. die begint heel hard te lachen. “Ons Antoinette is helemaal niet ziek. Ze is broeds!”
Mijn brein moet dit even processen.
“Broeds? Ge meent het!” En beetje bij beetje begint het me te dagen.
“Ligt ze als een platte koeievla tegen de grond gevleid, net alsof ze zich heel wijd wil maken om het hele nest te bedekken?”
Inderdaad, dat is een perfecte beschrijving. En ik maar ongerust zijn, de troela!
Eerst een maand een geile Lab en nu een broedse Kip, wat een familie! En hoe lang gaat dit duren?
En dat ik er zelf niet op gekomen ben, pfff. Dit verdient echt de status ‘Flater van de week’.

PS Heb je het gezien? Er is een foto waar Ayla verstoppertje speelde! *grijns*

Een reactie? Fijn!

*