Bezoek…

Op tjok met Ayla én de camera. Maar deze keer niet in het bos achter ons, neen, eerst een stukje met de wagen rijden voor een wandeling langs de Dijle.

Wanneer ik onze Lady roep met de halsband in de hand weet ons ondeugd geen blijf met haar enthousiasme. Ze doet alle moeite in de wereld om netjes braaf stil te zitten want ze weet dat er anders geen wandeling komt. Ik ga niet worstelen met mijn hond om haar aan de leiband te krijgen. Al haar opwinding centraliseert zich overduidelijk in haar staart die elke seconde hard tegen de keukenkast knalt. Doet dat geen zeer?

Dan de volgende stap: De wagen in. Zoals verwacht gaat ze in verzet, de vastberaden ‘Ik-denk-er-niet-aan-om-in-die-bak-te-springen’ snoet. Kont pontifcaal met volle gewicht tegen de grond, neus hoog in de lucht.

Ok, tijd voor de trukendoos.

Ik ga op de achterbank zitten, helemaal aan de andere kant, haal een banaan te voorschijn en begin hem heel traag te pellen.
“Oh, Ayla, kijk eens wat het baasje heeft… een banaan, lekker hé!”
De neus draait 90° en ze loert naar de banaan. Beetje bij beetje bij beetje smelt het verzet. Maar nog niet genoeg om …
Ik neem een kleine hap, smak ostentatief en trek een ‘Wat-is-dit-toch-een-zalige-banaan!’ gezicht. Ik doe er nog een schepje bovenop en begin zachtjes te kreunen van genot. In mijn achterhoofd hoop ik oprecht dat er niemand de oprit voorbijwandelt want dan is op slag mijn reputatie hier in de omgeving naar de knoppen.

De twijfel slaat bij ons Madame in alle hevigheid toe.

“Ayla ook een stukje?”
Ze heft haar achterwerk op en komt een stapje dichter en het moment dat ik haar een stukje banaan presenteer is alle verweer gebroken. Als een hinde springt ze op de achterbank en wordt beloond met de rest van de banaan.

Voor alle zekerheid haal ik snel nog een banaan voor de terugreis uit de keuken, je weet maar nooit dat ze het weer in haar bol krijgt. Zo, we kunnen eindelijk vertrekken, pfff.

Iets later zijn we op de plaats van bestemming. We maken een grote wandeling met regelmatig een fotostop. De Primoplan lens mét tussenring staat op de body dus we gaan voor close ups van kleine bloemekes. Geen peuleschil met onze belhamel in de buurt. Van zodra ik me hurk of buk komt ze onstuiming aangesjeest en stopt ze met haar poten nét op dat bloemeke in mijn vizier of deelt ze met haar kwispelstaart een genadeslag uit en mag ik op zoek naar iets anders of duwt ze tegen mijn arm net op het moment dat ik het beeld scherp heb hetgeen al geen sinecure is omdat het constant zachtjes waait. Een oefening in geduld, opnieuw en opnieuw en …

De shoots die wel lukten hadden zo goed als allemaal bezoek, extra fun!

Bezoek-3 Een pimpampoentje op verkenning..
Bezoek-1 Effe bijtanken..
Bezoek-2 Wie speelt er hier verstoppertje?
Bezoek-6 Iemand enig idee hoe deze meneer noemt?
Bezoek-4 Even uitrusten, dacht de elegante vlieg.

18 Responses to “Bezoek…”

Read below or add a comment...

  1. els says:

    Prachtige foto’s !!!

  2. Mr. Cute says:

    Allez weer veel leute gehad ;-)
    En heb je de tweede banaan nodig gehad (voor ayla bedoel ik dan…)

  3. Regina says:

    Haha, ik schoot in de lach toen je het over je reputatie had. Ik kan me voorstellen dat je toneelstukje voor de buitenwereld ietwat vreemd overgekomen zou zijn :) Maar je doel is in ieder geval behaald.
    Prachtige foto’s! Ik vind insecten meestal vies, maar niet op jouw foto’s.

  4. Angeniet says:

    Heerlijk blogje om te lezen, hoe herkenbaar…. :-)
    Prachtige foto’s Di, zo mooi om te zien dat je zoveel plezier erin hebt!

  5. Marion says:

    Mooi mooi mooi!

  6. Brubeck says:

    Mooie foto’s, toch wel een fraai stukje speelgoed, die lens hé ? Onze bobbie maakt er geen probleem van mee te rijden. Alleen kan ze niet meer zelf erin springen: dus eerst de voorste poten erop en dan een ondersteunend handje (of twee) van haar baasjes. :-)

    • Diedelie says:

      Zalig speelgoed, Brubeck! Ben ook voorzichtig met haar wat dat gespring betreft want qua gewrichtjes zijn het nogal gevoelige beestjes op lange termijn maar haar opheffen als ze in rebelmodus zit, dan breek ik gegarandeerd mijn rug. :)

  7. Wat een juweeltjes van foto’s! Voor Lieve-heerst-beestjes blijf ik toch een zwak houden.
    Heerlijk als je zulke kunstwerkjes met je camera kunt maken. En wij profiteren ervan mee :-)

    • Diedelie says:

      Ja, het geeft zoveel voldoening en altijd leuk als je anderen mee kunt laten genieten.
      Dankjewel, Mirjam!

  8. Schitterend zijn de foto’s! Allemaal met de nieuwe lens gemaakt? Prachtig! Het blijft leuk hè, foto’s maken. Ik ga ook nooit de deur uit zonder camera!

    • Diedelie says:

      Dikke merci! Ja, met de (na)oorlogse Primoplan, maar deze keer wel met een tussenring erbij, vind het een zalige lens.

  9. Noortje says:

    Wat een leuk verhaal en práchtige shots… het bezoek geeft ze extra cachet!

Laat een reactie achter bij els Reactie annuleren

*